Έμπαινες στο μαγαζί, δεν έβρισκες ουσιαστική παράβαση, ψιθύριζες στο συνάδελφο «δε βλέπω φως», δε σου προσφέρθηκε «ένας καφές», κι εκεί προς το τέλος «ξέπλυμα βρώμικου χρήματος». Πληρωμή μετρητοίς σε ΔΕΚΟ, άνω του επιτρεπόμενου ποσού, επέφερε πρόστιμο. Όχι όμως και στο παραλήπτη, το ευρύ δημόσιο!
Χρόνια στη τεχνική υπηρεσία έκοψες κι έραψες μαζί με το πρύτανη της αυτοδιοικητικής φεουδαρχίας. Ρύθμιζες το «ισοζύγιο πρασίνου» δεσμεύοντας οικόπεδα ανύποπτων ενώ απελευθερώνατε το βιός των ημετέρων.
Ανιδιοτελώς! Μα για το αναγκαίο τοπογραφικό «πέρνα από το τάδε, είναι αξιόπιστος». Αποδείχθηκε και εχέμυθος!
Προμήθεια, εργολαβία, οι όροι της προκήρυξης περνάνε από το χέρι σου. Ερασιτέχνης φωτογράφος, ταλαντούχος, τα καταφέρνεις και σε φωτογραφικές διατυπώσεις…Οι «καταλληλότεροι» θα προκριθούν, θέλει κι ο προϊστάμενος, υπηρεσιακός/πολιτικός, ακέραιος κι αυτός, να μοιράσει παιχνίδι, βοηθά και η διαρκής πανδημική συνθήκη το απευθείας, τη κλειστή πρόσκληση. Η ανάπτυξη θα είναι προσωρινή! Η απορρόφηση μόνιμη…
Η άδεια βγαίνει από ιδιώτη και στο «ψηφιακό» ( βλέπε απρόσιτο) «περιβάλλον», οι παρανομίες καθίστανται αόρατες, άυλες, ηλεκτρονικές, τζεημσμποντικές! Για να μη τις δεις ως ελεγκτής θα ’χεις «πονόματο». θα χρειαστείς για παρηγοριά «κολλύριο»!
Οι επερχόμενοι καιροί ίσως φέρνουν δύο ή/και τρεις εκλογές, ή/και περαιτέρω επαπειλούμενα τετελεσμένα (χαρτογραφικά, θεσμικά, επί του πεδίου,…).
Πιθανά διεθνή γεγονότα-«πεταλούδες», ικανά να επηρεάσουν εξελίξεις μίλια μακριά, αλλά και «θεομηνίες», «απρόβλεπτα», «αφάνταστα», όλα τα παραπάνω απαιτούν κράτος. Δηλαδή υπεύθυνους, αφοσιωμένους, πατριώτες λειτουργούς. Δεν μας περισσεύουν. Χρειάζονται ενισχύσεις.
Εσύ συνεπιβάτη στον απειλούμενο «Ελληνικό», το σκαρί που διακόσια χρόνια βουλώνουμε τρύπες και μας παραδόθηκε με μικρότερες των επιθυμητών διαστάσεων, κι εσύ λαμόγιε λειτουργέ μπορείς να συνδράμεις στη σωτηρία του.
Δίχως να προσβλέπεις σε συγχαρητήρια, σε ευχαριστίες. Δεν τα απολαμβάνουν οι επί μακρόν ευσυνείδητοι.
Το οφείλεις στον εαυτό σου, στους δικούς σου. Θα συνεκτιμηθεί. Βρες το μονοπάτι, το τρόπο. Το παράδειγμα του Καραΐσκου φωτεινό. Βεβαίως δεν έχουμε όλοι τα προσόντα για Καραϊσκάκηδες. Δεν απαιτείται να βγάλουμε ο καθένας μόνος του το φίδι από τη τρύπα. Είναι όμως ανάγκη για το πάγια ελλειμματικό ελληνικό φιλότιμο.
Θα βάλεις πλάτη, γνώση, πρόταση, εύρυθμη λειτουργία;
Για το ίσιο. Αυτό που οφείλουμε στο τόπο, στους άνισους συμπολίτες, στους άνισους εμείς.
Ιδού η Ρόδος!… Δίπλα της η Κάσος κι η Μεγίστη.
