Ακτή Σκαραμαγκά, μία ψηφίδα υποβάθμισης στη δύση της Αθήνας και η ευρεία εικόνα.

0
Ακτή Σκαραμαγκά

ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΚΡΙΣΗ:

Κάθε εμπόδιο για καλό! Η επανάληψη των διαγωνισμών για τα δύο «τμήματα» του ναυπηγείου (νότιο- Εκκαθαριστής και βόρειο -ΕΤΑΔ) αποτελεί ευκαιρία:

1) Διάσωσης της ελεύθερης ακτής Σκαραμαγκά,

2) Ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα, μέσω της απαλλοτριωμένης (και μηδέποτε χρησιμοποιημένης) από το Ναυπηγείο, έκτασης εκατό (100) στρεμμάτων του Δήμου Χαϊδαρίου,

3) Διασφάλιση της αναγκαίας έκτασης για τη λειτουργία της δεξαμενής και προσαρμοσμένου, φιλικού προς το περιβάλλον διαχωρισμού του Ναυπηγείου από την έκταση πρόσβασης κοινού (ελεύθερο τμήμα της προβλήτας 4 και φυσική παραλία).

Η μέχρι σήμερα στάση των κυβερνήσεων, παρά τις υποσχέσεις, υπονομεύει την ασφαλή για την πόλη λειτουργία του Ναυπηγείου, τις θέσεις εργασίας και την πολυπόθητη ανάπτυξη.

Αυτά ενώ η διακήρυξη της ΕΤΑΔ σε συνδυασμό με τα πραγματικά και νομοθετημένα χαρακτηριστικά της περιοχής προϊδεάζει για ευρεία βιομηχανική περιοχή (ΒΙ.ΠΕ), αξιοποίηση ακινήτων (real estate), δίχως να αποκλείονται οι μεταφορές – αποθηκεύσεις, αλλά και η επαναλειτουργία λιμανιού (που παρανόμως λειτούργησε πριν λίγα χρόνια). Εδώ σημειώνεται πως δεν έχουν προβληθεί επαρκώς οι κανόνες δόμησης στο Ναυπηγείο.

Η Κυβέρνηση μπορεί και πρέπει να σεβαστεί τις ανάγκες των κατοίκων και το Σύνταγμα και να επιστρέψει προς το λαό του Χαϊδαρίου και της Δυτικής Αθήνας, την ασκόπως απαλλοτριωμένη έκταση των εκατό (100) στρεμμάτων. Ας είναι αυτά τα τελευταία πεταμένα λεφτά στην θάλασσα!

Το οφείλει στο Δήμο – Λαό, στους πολίτες, όχι στο πολιτικό σύστημα που έκανε τα στραβά μάτια όταν μπαζωνόταν εκατό (100) στρέμματα θάλασσα.

ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ: «ΠΙΣΩ ΑΥΛΗ»….και όχι μόνο!

Αυτό το περιβαλλοντικό έγκλημα δεν είναι το μόνο στην περιοχή. Το Ποικίλο Όρος, βόρειο τμήμα του Όρους Αιγάλεω, ενώνει την Δυτική Αθήνα με το Θριάσιο Πεδίο στη Δυτική Αττική, η ανάλυση και σύνθεση όλων των πραγματικών δεδομένων αποτελούν προϋποθέσεις ασφαλούς διαβίωσης και ανάπτυξης.

Φυσικοί και αρχαιολογικοί θησαυροί λησμονιούνται, προστατεύονται στα χαρτιά ενώ καθημερινά υποβαθμίζονται.

Τριακόσια (300) μέτρα Αρχαίας Ιεράς Οδού περιμένουν προστασία, ανάδειξη, αξιοποίηση. Πέντε (5) χιλιόμετρα αρχαίου δρόμου στα δημόσια δάση του Χαϊδαρίου κρύβονται σε βάθος μισού έως ενός μέτρου. Μπορούν να δημιουργήσουν το μεγαλύτερο αρχαιολογικό – περιβαλλοντικό περίπατο με την συνδρομή Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων και σπουδαστών, δίχως κόστος απαλλοτριώσεων. Κι όμως κάποιοι διακινδυνεύουν την αποχέτευση Αφαίας πάνω ή και εγγύς στο ίχνος του αρχαίου δρόμου.

Η ζώνη Ζ1 προστασίας του Αιγάλεω Όρους έχει εξαφανιστεί από τα πληροφοριακά συστήματα και εργαλεία του ΥΠΕΝ! Γιατί;

Μήπως γιατί οι αποφάσεις των δικαστηρίων δικαίωσαν όσους λέγαμε πως χρήση WATER PARK δεν προβλέπεται στο βουνό από νόμους και Σύνταγμα; Μήπως γιατί παρά τους νεκρούς και τραυματίες στο προβληματικό κόμβο Σκαραμαγκά εκδόθηκε βεβαίωση «ήπιας κυκλοφορίας»; Οδηγείται η Διοίκηση να περιορίσει την έκταση προστασίας στα επίμαχα μέρη, την ώρα που η Κυβέρνηση σωστά επιχειρηματολογεί για εθνικό σχέδιο οδικής ασφάλειας;

Στο ρέμα της Κάτω Αφαίας, στη ζώνη Α «απόλυτης προστασίας», η μέριμνα του πρώην ΥΠΕΝ και της κυβερνητικής πλειοψηφίας στη Βουλή προλειαίνει το έδαφος ώστε να απαξιωθούν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις για παράνομο κτίριο στο στραγγαλισμένο ρέμα. Θα περιμένουμε να χαθούν ζωές όπως στο Μάτι και την Μάνδρα; Τουλάχιστον εκεί οι ευθύνες δεν περιλαμβάνουν αντισυνταγματικές φωτογραφικές ρυθμίσεις.

Για το πολύπαθο ρέμα απαιτούνται έργα προστασίας στα οποία πρέπει να συνεισφέρουν οι «ρυπαίνοντες» (αυτοί οφείλουν να «πληρώνουν» – αποκαθιστούν την περιβαλλοντική βλάβη). Το ρέμα εκβάλλει στο όριο του Ναυπηγείου, και αφορά και την ασφαλή λειτουργία του, καθώς και των υφισταμένων οικιών, επιχειρήσεων και υποδομών, πρωτίστως την ασφάλεια ανθρώπων.

Να θυμίσουμε πως η σχετική ρύθμιση για μία και μόνο εγκατάσταση, προωθήθηκε στη Βουλή δίχως διαβούλευση, δίχως τα πραγματικά δεδομένα στην αιτιολογική έκθεση. Ποιος δεν γνωρίζει ότι η «κακιά ώρα» προετοιμάζεται όταν δεν εξουδετερώνονται οι αιτίες που την προκαλούν ή/και τη μεγεθύνουν;

Πριν αποχωρήσει ο πρώην ΥΠΕΝ εξήγγειλε μεταξύ άλλων και επικαιροποίηση του καθεστώτος προστασίας ειδικώς του Ποικίλου Όρους, βόρειου τμήματος του Όρους Αιγάλεω. Δεν χρειάζεται. Προϊδεάζει για κερκόπορτες στη προστασία του περιβάλλοντος. Έχουμε παραδείγματα χειρουργικής αφαίρεσης προστατευόμενων τμημάτων με αντικατάσταση σε άλλες θέσεις εξυπηρετώντας συμφέροντα επιτήδειων. ( Στο πρόσφατο παρελθόν διαφάνηκε ανάλογη προετοιμασία μέσω των αρμοδιοτήτων του φορέα διαχείρισης. Η βαθιά διοίκηση αποδεικνύεται διαχρονική.)

Να θυμίσουμε την υφιστάμενη επαρκή και σαφή προστασία η οποία πρέπει απλώς… να τηρείται από διοίκηση, αυτοδιοίκηση και ιδιώτες, επιχειρηματίες και μελετητές!

Δίχως εφαρμογή του υπάρχοντος πλαισίου στο πεδίο, πρωτοβουλίες όπως η εξαγγελθείσα αναδάσωση, από το Ταμείο Ανάκαμψης, στο πολλάκις αναδασωμένο Ποικίλο Όρος κινδυνεύουν να καταστούν τροφοδοσία στο «πίθο των Δαναΐδων».

Η «ΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗ» ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ:

  • Τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους όλου του Όρους Αιγάλεω.
  • Αρχαιολογικός – Ιστορικός τόπος πέριξ της Αρχαίας Ιεράς Οδού και κηρυγμένοι Αρχαιολογικοί χώροι Λ. Κουμουνδούρου, Ιερού Αφροδίτης, Δαφνίου.
  • Δασική Νομοθεσία και Καθεστώς Καταφύγιου άγριας ζωής.
  • Ν. 2742/99 «άρθρο 21, Ζώνες Προστασίας Όρους Αιγάλεω».

Όλα τα παραπάνω με σαφέστατα όρια και ισχυρή νομολογία.

Μήπως όμως προετοιμάζεται τροποποίηση των σαφών γνωστών ορίων ώστε να ακυρωθούν οι πολιτικοί αλλά και τελεσίδικοι νομικοί αγώνες των πολιτών;

Προκύπτει άραγε πλεόνασμα νομιμότητας, υπερπροστασίας φύσης και ανθρώπων, τέτοιο που να μπορούμε να πούμε «ας πάει και το παλιάμπελο» για την ακτή Σκαραμαγκά; Όπως ήδη αναφέρθηκε όχι.

Συντρέχουν πολλά προβλήματα στην ευρύτερη περιοχή, ενδεικτικά ορισμένα ακόμη:

Η βιομηχανική δραστηριότητα παραμένει θύτης αλλά και θύμα στρεβλών επιλογών, συχνά δικών της.

Ο Κόλπος Ελευσίνας βρίσκεται πάντα έρμαιο σε θαλάσσιο δυστύχημα και αποδέκτης πολλών ρυπαντών από τη γύρω περιοχή.

Η Λίμνη Κουμουνδούρου, ένα ευαίσθητο οικοσύστημα με σημασία και λειτουργία ανάλογης με «καναρίνι σε ορυχείο», παραμένει υπό απειλή.

Μοναστήρι εμφανίζει σε δικόγραφα τα δημόσια δάση ως δικά του.

Δασικοί δρόμοι επιχειρήθηκε να αξιοποιηθούν για μεταβολή πολεοδομικών συνθηκών.

Το «Πάρκο Νεολαίας», δημόσιο δάσος πενήντα (50) στρεμμάτων αναδασωμένο από τη Δασική Υπηρεσία και τις Ένοπλες Δυνάμεις, σε συνέχεια με το βουνό, εξαιρείται από το Δασικό Χάρτη, δίχως να είναι το μόνο στο Όρος Αιγάλεω.

Απόβλητα παντού σε μέγα- κλίμακα (π.χ. ΧΥΤΑ και αποθέσεις βιομηχανιών) αλλά και μικρό- κλίμακα (π.χ. μπαζώματα σε δάση και δρόμους), ακόμη και μπάζωμα δημόσιου θεραπευτηρίου στην Αφαία ζήσαμε.

ακτή σκαραμαγκά

ΛΥΣΗ ΘΕΤΙΚΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ:

Η Ακτή Σκαραμαγκά μπορεί και πρέπει να είναι φιλική προς τους κατοίκους της περιοχής. Αυτό θα συμβάλλει και στην αναβάθμιση της λειτουργίας των Ναυπηγείων με χρήση βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, που θα συμβάλλουν σε οικονομική βιωσιμότητα και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας.

Ένα ναυπηγείο – πρότυπο δεν μπορεί να αποκλείει τους ανθρώπους, πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν ο στόχος αειφορία στη θάλασσα και στη στεριά.

Για να μη μένει η βιώσιμη ανάπτυξη σύνθημα, πουκάμισο αδειανό.

Η ανάλυση μιας ενδιαφερόμενης επιχείρησης στους πρόσφατους διαγωνισμούς, προσφέρει πολύτιμη γνώση για τις μεθοδεύσεις και τις εντυπώσεις που δημιουργεί στην αγορά η μέχρι σήμερα διαδικασία.

Η πρόσφατη διαμαρτυρία του Δήμου Χαϊδαρίου είναι καθυστερημένη αλλά θετική. Δεν είναι ευχάριστο η Τοπική Αυτοδιοίκηση να στρέφεται κατά της Κυβέρνησης. Είναι όμως υποχρεωμένη να το πράττει , παρά τις μέχρι σήμερα καθυστερήσεις. Είθε η Κυβέρνηση να αναλάβει πρωτοβουλία και να διασφαλίσει τα συμφέροντα και τις ανάγκες πολιτών και εθνικής οικονομίας. Βεβαίως και της εθνικής άμυνας, διαμορφώνοντας τις κατάλληλες προϋποθέσεις.

Έκταση υπάρχει και με το παραπάνω. Η πολιτική βούληση είναι το ζητούμενο.

Το περιβάλλον στη Δυτική Αθήνα και στη Δυτική Αττική δεν είναι αλώβητο, είναι όμως αναντικατάστατο, μοναδικό για δύο (2) εκατομμύρια κατοίκους, εργαζόμενους και επισκέπτες που το χρειάζονται κάθε ημέρα, όλο το χρόνο, για όλα τα χρόνια που αναπνέουν στη «πίσω αυλή» της πρωτεύουσας.

Η Δυτική Αθήνα και η Δυτική Αττική δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα ποιότητας ανθρώπινου δυναμικού αλλά ποιότητας ζωής και παλεύουν για αξιοπρεπή διαβίωση και πρόοδο με σεβασμό στον άνθρωπο και στον βαριά πληγωμένο τόπο.

Κίμων Ε. Φουντούλης

Απόλυτη σύγχυση για το αν πρέπει να ανοίγουν τα παράθυρα στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

0

Άρης Χατζηγεωργίου από την Εφημερίδα των Συντακτών

Παντελή αδυναμία συνεννόησης ανάμεσα στο υπουργείο Υγείας και το υπουργείο Υποδομών-Μεταφορών αναδεικνύει η απάντηση που έστειλε το δεύτερο σε επιστολή πολίτη σχετικά με το αν πρέπει να ανοίγουν τα παράθυρα για να αερίζονται τα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Ο Κίμων Φουντούλης, ενεργός πολίτης από το Χαϊδάρι, έστειλε στις 18 Νοεμβρίου 2020 επιστολή προς τα γραφεία του πρωθυπουργού και των υπουργών Υποδομών, Υγείας και Τουρισμού. Αντικείμενο της σύντομης επιστολής ήταν προτάσεις για να μειωθεί ο κίνδυνος από τον συγχρωτισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς.

Ειδική αναφορά έκανε στα λεωφορεία που έφεραν τα ΚΤΕΛ για να ενισχύσουν τις αστικές συγκοινωνίες της Αττικής (ΟΣΥ-ΟΑΣΑ). Στα λεωφορεία αυτά, όπως έχει δημοσιευτεί πολλάκις ώς τώρα, δεν ανοίγουν τα παράθυρα και ο πολίτης προτείνει να γίνουν τεχνικές μετατροπές από εγχώριους κατασκευαστές ώστε να δημιουργηθούν ανοίγματα, με δεδομένο ότι η χρήση κλιματιστικού ενέχει κινδύνους. Υπενθυμίζεται ότι από την αρχή της πανδημίας, και ειδικά μετά την έλευση του χειμώνα, σε όλα τα λεωφορεία του ΟΑΣΑ αλλά και τους συρμούς του μετρό τα παράθυρα μένουν ανοιχτά καθώς είχε εκδοθεί και σχετική εγκύκλιος του υπουργείου Υγείας.

Ομως, στην απάντηση που έλαβε ο Κ. Φουντούλης στις 24 Δεκεμβρίου 2020, ο ΟΑΣΑ τού τονίζει εκ μέρους του υπουργείου Υποδομών ότι τα «ανοιγόμενα παράθυρα» είναι «κατασκευαστική αντίληψη παρωχημένη και ξεπερασμένη από την τεχνολογία»! Στο κείμενο που υπογράφει ο διευθυντής Εποπτείας Συγκοινωνιακού Εργου και Υποδομών του ΟΑΣΑ, αναφέρεται ότι «τα λεωφορεία όλων των μεγάλων κατασκευαστών, παγκοσμίως, από το 2006 και μετά –τουλάχιστον– δεν φέρουν εκ κατασκευής ανοιγόμενα παράθυρα επιβατών, είτε με χειροκίνητο είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο».

Το στέλεχος του Οργανισμού υποστηρίζει ότι τα ανοιγόμενα παράθυρα δεν είναι απαραίτητα διότι «υπάρχουν εγκατεστημένα σύγχρονα και υψηλότατης απόδοσης συστήματα κλιματισμού-εξαερισμού τα οποία επαρκούν απολύτως όσον αφορά το ζήτημα της ψύξης/θέρμανσης και ανανέωσης αέρα του χώρου επιβατών».

Στο τέλος, μάλιστα, επικαλείται τον ΕΟΔΥ, ο οποίος «στις οδηγίες που έχει εκδώσει στο πλαίσιο περιορισμού της πανδημίας Cocid-19 και αναρτήσει στην επίσημη ιστοσελίδα του, ειδικά για τα λεωφορεία και γενικά τις χερσαίες μετακινήσεις δεν αναφέρει ως μέτρο προφύλαξης ότι τα παράθυρα των λεωφορείων πρέπει να είναι ανοιχτά». Η απάντηση καταλήγει με σύνδεσμο προς τον ιστότοπο του ΕΟΔΥ με οδηγίες που έχει εκδώσει στις 19 Ιουνίου 2020 χωρίς να μιλά για άνοιγμα των παραθύρων.

Πάντως, η εγκύκλιος που εξέδωσε στις 13 Νοεμβρίου 2020 ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Υγείας Παναγιώτης Πρεζεράκος δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρερμηνείας: «Επισημαίνεται ότι, για λόγους προστασίας από τη μετάδοση του κορονοϊού, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση τα παράθυρα των οχημάτων να είναι συνεχώς ανοιχτά, από την αφετηρία και καθ’ όλη τη διάρκεια των διαδρομών, για επαρκή αερισμό ταυτόχρονα ή και ανεξαρτήτως της χρήσης του κλιματισμού».

Η εγκύκλιος αυτή απευθύνεται στο υπουργείο Υποδομών, σε όλους τους συγκοινωνιακούς φορείς, τις υπηρεσίες υγείας ανά την Ελλάδα και τον ΕΟΔΥ. Για κάποιον λόγο, όμως, το υπουργείο Υποδομών αγνοεί την εγκύκλιο του υπουργείου Υγείας και απαντά στους πολίτες ότι αυτές οι κουβέντες είναι… παρωχημένες και ξεπερασμένες. Ίσως, διότι αν τα έλεγε διαφορετικά, θα έπρεπε να γυρίσει πίσω τα λεωφορεία που βρήκαν τα ΚΤΕΛ για να μπουν στις συγκοινωνίες της Αττικής και –φυσικά– να μην τους πληρώσει τα 30 εκατομμύρια ευρώ ετησίως…

Ταμπλέτα, καραμέλα… και προβλήτα

0

Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ

Η εξοικείωση και ο εξοπλισμός για εξ αποστάσεως εκπαίδευση μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση των τρεχουσών δυσκολιών στην εκπαίδευση.

Σχετική πρωτοβουλία για δωρεάν υπολογιστές ανέλαβαν δήμαρχοι, ανάμεσά τους και ο δήμαρχος Χαϊδαρίου (Χαϊδάρι Σήμερα, 27 Μαρτίου 2020).

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Στις 19 Ιουνίου 2020, μήνες μετά, η εταιρεία Polytech Technologies του Ομίλου North Star Group χορήγησε στους μαθητές του Χαϊδαρίου 400 ταμπλέτες (Δελτίου Τύπου Δήμου Χαϊδαρίου). Δεν γνωρίζουμε για ανάλογη χορηγία της επιχείρησης σε άλλο δήμο. Ως χαϊδαριώτες οφείλουμε ένα ευχαριστώ στο δωρητή. Υπάρχουν όμως και απορίες: π.χ. γιατί επιλέχθηκε ο Δήμος Χαϊδαρίου από τον όμιλο NORTH STAR GROUP του κ. Θεόφιλου Πριόβουλου;

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ και ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΧΟΡΗΓΟΥ

Στις 30 Ιουνίου 2020, δημοσιεύεται στο Archipelagos η πληροφορία ότι ο όμιλος North Star Group του εφοπλιστή κ. Πριόβολου ενδιαφέρεται για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά (αναδημοσίευση στο On Alert).

Στο θέμα επανέρχεται enikos.gr (ρεπορτάζ Χρήστος Μαζανίτης) στις 13 Σεπτεμβρίου 2020 όπου αναφέρεται πως ο εφοπλιστής Θεόφιλος Πριόβολος εισέρχεται ως στρατηγικός επενδυτής, «διατηρώντας τις θέσεις εργασίας», στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά. Σε αυτά εκτιμάται πως θα γίνει η αναβάθμιση των φρεγατών ΜΕΚΟ του Στόλου. Σχετικό και το δημοσίευμα της Καθημερινής (20 Σεπτεμβρίου 2020). Για τη πώληση των ναυπηγείων θα γίνει διαγωνισμός.

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ και ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΔΗΜΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ

Ανακεφαλαιώνοντας διαπιστώνουμε ότι στο δήμο Χαϊδαρίου όπου δήμαρχος και αντιπολίτευση εμφανίζονται να διεκδικούν τη μπαζωμένη θάλασσα και το τμήμα ακτής που ανήκε στο δήμο μας (200 στρέμματα – Προβλήτα 4), σ’ αυτό το δήμο όπου μια επιχείρηση, που μεταξύ άλλων ενδιαφέρεται να επενδύσει στα ναυπηγεία, χορηγεί υλικό για τους μαθητές δίχως κανείς, «κομμουνιστής», «φιλελεύθερος», «δεξιός», «πασόκος-κινάλιος», «ανεξάρτητος» κ.ά. να εξηγεί στους δημότες μας από πού ήλθε ο χορηγός, τι επιδιώκει; Γιατί δεν έβγαλε μία ανακοίνωση κάποιος από την «αντιπολίτευση»; Είναι στοιχισμένοι στα ίδια συμφέροντα;

ΑΝΥΠΑΡΚΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ

Δεν θα έπρεπε κατά την αποδοχή της χορηγίας οι εκπρόσωποι της πόλης να καλωσορίσουν τους χορηγούς διευκρινίζοντας και την διεκδίκηση της πόλης μας για πρόσβαση στη θάλασσα;

Το γεγονός της ενιαίας «πολιτικής» μουγγαμάρας στα παραπάνω, υπενθυμίζει την ανάλογη στάση στο δημοσίευμα λαγό του ανώνυμου δημοτικού υπαλλήλου, ο οποίος προλείανε το έδαφος της σιωπηρής υποχώρησης «ανεξάρτητων», «κομμουνιστών», «φιλελεύθερων» κ.ά. από τον διακηρυγμένο στόχο και αγώνα για την ακτή Σκαραμαγκά.

Επειδή οι ψευδαγωνιστές θα εμφανιστούν (δια συναίνεσης ή καταδίκης στα λόγια) να «αγωνίζονται» νομικώς, να ξεκαθαρίσουμε από τώρα πως:

Την ώρα μεταβίβασης των ναυπηγείων με ενσωματωμένη ακτή – προβλήτα, ως κρίσιμο εργαλείο στον αγώνα δρόμου για εκσυγχρονισμό της εθνικής άμυνας, τότε ουδείς θα έχει ηθικό έρεισμα να φρενάρει τον αγώνα (σχετικής) εθνικής ανεξαρτησίας, ανεξαρτήτως του δίκαιου αιτήματος.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ και ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ

Εδώ και τώρα ο Δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο οφείλουν αλήθεια και αντίδραση, πριν την εκτίμηση της αξίας γης των εκτάσεων, 400 και 200 στρέμματα. (Τα ΝΕΑ, 19 Σεπτεμβρίου 2020).

Ναι στη χορηγία ταμπλέτας,

όχι στην καραμέλα του δήθεν αγώνα

Ναι στην πρόσβαση στη θάλασσα.

Διάφανες σχέσεις προϋπόθεση ανάπτυξης και σεβασμού στους κατοίκους και τις ανάγκες τους σε ΔΙΑΦΑΝΟ ΔΗΜΟ, σε ΔΙΑΦΑΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ.

Κίμων Ε. Φουντούλης

Φωτογραφική διάταξη για Ζώνη Α στο Όρος Αιγάλεω

0
Φωτογραφική διάταξη για Ζώνη Α

Τελικώς η φωτογραφική διάταξη για τη Ζώνη Α στο Όρος Αιγάλεω, στο άρθρο 99 του νομοσχεδίου ΥΠΕΝ ψηφίσθηκε.

Στη πολιτική βούληση της πλειοψηφίας των βουλευτών ενδέχεται να συντέλεσε και η αιτιολογική έκθεση στην οποία ανακριβώς αναφέρεται ότι

« …με το υφιστάμενο νομοθετικό καθεστώς…»  «…οι ζώνες αξιοποιούνται ως χώροι…και εκπαίδευσης.».

Ουδέν ανακριβέστερο διότι χρήση / λειτουργία εκπαίδευσης και εκπαιδευτήρια δεν περιλαμβάνονται στις ρητές και περιοριστικές χρήσεις και λειτουργίες που

προβλέπει ο ν. 2742/99, αρ.21.

Ακόμη και για τη περιβαλλοντική εκπαίδευση προβλέπονται «μη μόνιμες κατασκευές, μικρής κλίμακας» π.χ. στη Ζ1, πάντα εκτός Ζώνης Α απόλυτης προστασίας

και σίγουρα όχι εντός ή/ και δίπλα σε ρέμα, με ιστορικό δύο (2) πλημμυρών τη τελευταία δεκαετία (2013,2015).

Επίσης δεν επιτρέπεται ούτε η  χρήση «στάθμευση» στη Ζώνη Α, κάτι που σήμερα στη συγκεκριμένη Θέση καταστρατηγείται από τη λειτουργία του περιγραφόμενου Εκπαιδευτηρίου στην Αφαία Χαϊδαρίου .

Ίσως να χρειάζεται μια συμπλήρωση στη διάταξη…

Είναι εκκωφαντικό πως ακόμη και για τα προ του 1999 κτίσματα ο ν. 2742/99 προέβλεψε προθεσμία διατήρησης τριάντα(30) ετών.

Όταν όμως αποσιωπάται η επήρεια του ρέματος και ποδοπατούνται οι τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, απόρροια του Συντάγματος του 1975 (άραγε ποιος μισεί περισσότερο το έργο των Κωνσταντίνου Καραμανλή

και Κωνσταντίνου Τσάτσου;), τότε ποιος θα σεβαστεί τη διάταξη;

Εμείς που υπερασπιστήκαμε ανθρώπινες ζωές, τη νομιμότητα και ισονομία καθώς  και το συλλογικό αγαθό περιβάλλον ξενυχτάμε όταν βρέχει ραγδαία. Θα παραμείνουμε μόνοι;

Η Μάνδρα δεν ήταν θεομηνία. Προετοιμάστηκε με πολιτικές πράξεις και παραλείψεις, σε όλα τα επίπεδα επί μακρόν.

ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

0
ακτή Σκαραμαγκά

Ακτή Σκαραμαγκά

Η προβλήτα 4 στην ακτή Σκαραμαγκά είναι προϊόν εγκλήματος. Τα 120 στρέμματα στην ακτή, αρχικής ιδιοκτησίας του Δ. Χαϊδαρίου,  δεσμεύθηκαν για συγκεκριμένο λόγο: χρήση ναυπηγείου. Αυτό δεν έγινε ποτέ. Συνεπώς ο Δήμος Χαϊδαρίου δικαίως ζητά  να του επιστραφούν. Τα υπόλοιπα 100 στρέμματα είναι παράνομη επιχωμάτωση της παραλίας.

Τα στελέχη του Δήμου, ακόμη κι όσοι δεν έχουν ιδιαίτερες περιβαλλοντικές γνώσεις και ευαισθησίες όφειλαν να έχουν εισηγηθεί μέτρα υπεράσπισης του δημοτικού συμφέροντος. Δεν το έκαναν όπως άλλωστε δεν το έκαναν οι διοικήσεις του δήμου μας  και οι αντιπολιτεύσεις ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΚΚΕ και ΣΥΝ που παρακολουθούσαν

το μπάζωμα μουγγοί και ενωμένοι.

Όποιος σήμερα εμφανίζεται επικριτικός σε όσους προσεγγίσαμε μια διαφορετική,  διάφανη, ανοικτή σε βελτίωση και προσεκτικά μελετημένη πρόταση για την ακτή Σκαραμαγκά, καλό είναι να κάνει την αυτοκριτική του.

Αυτές τις μέρες «εμφανίστηκε» ανώνυμος σχολιαστής στην ιστοσελίδα ΧΑΙΔΑΡΙ ΣΗΜΕΡΑ  .

Απαξιώνει την Πρόταση Διεκδίκησης και Αξιοποίησης της Ακτής Σκαραμαγκά για τις ανάγκες των κατοίκων της Δυτικής Αθήνας, με εκφράσεις όπως « ομαδική παράκρουση», «πλειοδοσία ανοησίας», «παιδικές ζωγραφιές». Κανένα πολιτικό πρόσωπο ή/και παράταξη δεν αντέδρασε. Ίσως να αποδέχονται τα γραφόμενα του.

Δεν έχει λόγο να κρύβεται μεσούσης της δημοκρατίας. Εκτός κι αν διωκόταν και διώκεται από πασόκο Ντηνιακό, πασόκο Σπηλιόπουλο, νεοδημοκράτη Μαραβέλια, κουκουέ Σελέκο, ανεξάρτητο Ντηνιακό!

Αν όντως διώκεται θα του διασφαλίσουμε σύνδεσμο για να διαφύγει!

Το Τριώδιο δικαιολογεί και μάσκα…

ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΔΙΑΚΥΒΕΥΜΑ

Η ισχύουσα νομοθεσία που διαρκώς συμπληρώνεται, επιτρέπει την μετεξέλιξη άτυπων βιομηχανικών συγκεντρώσεων, όπως στο Σκαραμαγκά, σε θεσμοθετημένα Βιομηχανικά Πάρκα με διοίκηση και λειτουργία από φορέα που συστήνουν οι ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ! Και μπορούν να μαζεύουν τα σκουπίδια μόνοι τους δίχως να καταβάλουν δημοτικά τέλη.

Συνεπώς ο Δήμος Χαϊδαρίου κινδυνεύει να βρεθεί δίχως λόγο στη περιοχή. Έχει προειδοποιήσει σχετικά κάποιος υπάλληλος ή πολιτικό πρόσωπο σχετικώς ή περιορίζονται σε αφ’υψηλού παρατήρηση;

Σημειώνεται πως πρόθεση αξιοποίησης για «Θερμοκοιτίδες Επιχειρηματικότητας» ( υποκατηγορία των Βιομηχανικών Περιοχών) είχε προταθεί προεκλογικά από την παράταξη Μαραβέλια ( με Θεοφίλη και Κέντρη) το 2010.

Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Ο κ. Γ. Τερζάκης προσδιόρισε την επιχωμάτωση όλου του παραλιακού μετώπου και δημιούργησε τις προϋποθέσεις διεκδίκησης έκτασης ενδεικτικής αξίας εκατόν δέκα εκατομμυρίων ευρώ ( 220.000 τ.μ. επί 500ευρώ ανά μέτρο), δίχως αμοιβή!

Κανένας δήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος ή/και δημοτικός υπάλληλος δεν έχει προσφέρει κάτι ανάλογο, ανεξαρτήτως  απολαβών.

Πολλοί όμως πούλαγαν μούρη έως προχτές.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΑΤΗ

Τους προηγούμενους μήνες δημοσιεύματα π.χ. στη Ναυτεμπορική και στην Εφημερίδα Συντακτών κατέκριναν την προοπτική συμμαζέματος στην ακτή Σκαραμαγκά. Προσωπικά απάντησα με κείμενο που είχε δημοσιευθεί και στο Χαϊδάρι Σήμερα (Ο λαϊκός Σκαραμαγκάς του μέλλοντος μας και το Ναυπηγείο). Οι στοιχειωδώς έμπειροι γνωρίζουν πως τέτοια δημοσιεύματα μαρτυρούν δυσάρεστες εξελίξεις.  Γιατί δεν απάντησαν Ντηνιακός, Σελέκος, Σπηλιόπουλος, Κέντρης, Θεοφίλης, Ασπρογέρακας; Όλοι γνωρίζαμε ότι το «αναπτυξιακό» νομοσχέδιο θα περιείχε την ολοκλήρωση απόδοσης στο λεγόμενο ΥΠΕΡΤΑΜΕΙΟ. Είχε ξεκινήσει το 2018 επί ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί δεν έγιναν τότε αγωνιστικές κινητοποιήσεις;

Η ντρίπλα κατάθεσης ως ντροπολογία έσωσε τα προσχήματα για το πολιτικό προσωπικό του δήμου μας. Δε φτάνει για να κρύψει τις ευθύνες. Πόσο μάλλον που ο νυν δήμαρχος κ. Ντηνιακός  απεικόνιζε το κρίσιμο τμήμα της προβλήτας δίπλα στη δεξαμενή ως χώρο αναψυχής, και μάλιστα κατόπιν μελέτης! Έτσι οι εργαζόμενοι του ναυπηγείου έγιναν μοχλός αποτροπής της προσπάθειας για διέξοδο μας στη θάλασσα.

Γιατί δεν επιδιώχτηκε επικοινωνία και ενημέρωση των εργαζομένων επί έντεκα χρόνια; Από το 2009 που παρουσιάσαμε την αρχική πρόταση ούτε ο κ. Μαραβέλιας, ούτε ο κ. Σελέκος, ούτε ο κ. Ντηνιακός, ούτε οι εκάστοτε αντιπολιτεύσεις πήραν κάποια πρωτοβουλία. Μήπως ο ανώνυμος δηλωσίας έχει δίκιο στο σημείο πως οι πλείστοι αναζητούν διαφυγή;

Όποιος σήμερα στο Χαϊδάρι αναζητεί ευθύνες στη κεντρική εξουσία και σε εντεταλμένους διοικητές δημόσιων επιχειρήσεων, οφείλει να αναλύσει/εξηγήσει/δικαιολογήσει τεκμηριωμένα την αυτοδιοικητική ανεπάρκεια στο δήμο μας. Οι ευθύνες είναι ονοματισμένες.

Δίχως συγγνώμη δεν μπορεί να υπάρξει εμπιστοσύνη. Δεν φτάνει όμως μία συγγνώμη… Χρειάζεται δουλειά και πρωτοβουλία.

Η μαγιά υπάρχει αναλυτικά στη αρχική πρόταση Τερζάκη. Η τεκμηρίωση σε ενδεχόμενη δικαστική διεκδίκηση θα ενισχυθεί με όσα ήδη δημοσιεύσαμε.

Η συμμετοχή στη προσπάθεια προϋποθέτει πρόσκληση.

Έχει κάτι να δηλώσει περαιτέρω ο όποιος προστατευόμενος εν ανωνυμία σχολιαστής των διάφανων προσπαθειών;
Έχει σχεδιαστική, νομική, τεχνική, αγωνιστική ή άλλη επάρκεια για να στηρίξει στα δύσκολα το δήμο όπου βγάζει το ψωμί του;

ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ

Εθνικό (..και δημοτικό) το αληθές!

0

Επιμένοντας στο ενιαίο του «πολιτικού» συστήματος στο Χαϊδάρι, ενιαίο, σύμπλοκο, αρμονικά συναρμοσμένο στα κρίσιμα θέματα, θα δώσουμε δύο
παραδείγματα:

1) «Τουριστικό περίπτερο» στο Δαφνί.

Η Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου φέρεται ως ιδιοκτήτης. Ο Δήμος Χαϊδαρίου δια των εκάστοτε δημάρχων και δημοτικών συμβούλων το
αποδέχονται.
Το 2011 παρουσίασα στο Δ.Σ. αυτά που ήταν ήδη γνωστά, αλλά όλοι τα ξεχνούν: Στην έκταση του Διομήδειου Κήπου είχε γίνει κατάληψη από τη
δεκαετία του ’50. Ναι, κατάληψη και οικονομική εκμετάλλευση για σκοπούς αλλότριους με τον σκοπό της παραχώρησης από το Υπουργείου Γεωργίας
προς το Ίδρυμα του Κήπου. Το τμήμα του κάμπινγκ ήδη επιστράφηκε και ενσωματώθηκε στον Κήπο.

Ποιο τοπογραφικό, ποιες συντεταγμένες επικαλούνται οι «ιδιοκτήτες» της έκτασης περί τη «Γιορτή»; Οι αναφορές ξεκίνησαν με 42 στρέμματα. Τι
απομένει εκτός της έκτασης του Κήπου από το τοπογραφικό που συνοδεύει την παραχώρηση στο Διομήδειο;
Επιτέλους, ας λειτουργήσει η τεχνική και νομική υπηρεσία, ας αφεθούν οι εργαζόμενοι να προσεγγίσουν την αλήθεια.

2) Υποτίθεται ότι στο Δήμο, συμπολίτευση και αντιπολίτευση νοιάζονται να ξαναγίνει ο Σκαραμαγκάς «θάλασσα» διέξοδος για την πόλη.

Ψέματα. Η ευκαιρία ήταν στην αρχή του 2015 με τον τότε Πρωθυπουργό δεσμευμένο στην υπόθεση, κανείς όμως από το Χαϊδάρι δεν το θύμισε, δεν
πίεσε παρά τις εκκλήσεις μας.
Ύστερα ήρθε νέο μνημόνιο, ήρθαν και οι πρόσφυγες και ήδη προχωρά κτηματομεσιτική αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας στο δυτικό Σκαραμαγκά.

Δεν έφτανε αυτό, η εντυπωσιοθηρία των πολυτάλαντων πολιτικών μας δημιούργησε «μακέτο» (όπως το έλεγε ο κ. Σημίτης) με κατάληψη και του
ζωτικού χώρου του ναυπηγείου!!!
Δηλαδή με υπονόμευση του αιτήματος για απόδοση στο δήμο, στο λαό. Τέτοιοι είναι, τέτοια συμπολίτευση, τέτοια
αντιπολίτευση. Ουδείς το επεσήμανε. Άλλες οι προτεραιότητες.

Στις εικόνες η διαφορά και το ψέμα καταδεικνύονται. Έτσι στην μακέτα από το φυλλάδιο Ντηνιακού το «όραμα» καταλαμβάνει κρίσιμη έκταση της
δεξαμενής του ναυπηγείου.


Στο πρόσφατο αίτημα επιτέλους οριοθετείται το «ελεύθερο» τμήμα δίχως επικοινωνιακές υπερβολές.
Δίχως ειλικρίνεια και συνέπεια η αυτοδιοίκηση γίνεται κλωτσοσκούφι του κεντρικού κράτους.

Και εις ανώτερα.

ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ

Δυστυχώς παρακμάσαμε

0

Πολύς λόγος γίνεται το τελευταίο διάστημα για τα οικονομικά του Δ. Χαϊδαρίου, παρότι προεκλογικά, δηλαδή πριν οκτώ (8) μήνες, δεν ακούστηκαν
και πολλά πράγματα. Ο λαός δεν άκουσε, δεν έψαξε και εφησύχασε.

Παρά τις εμφανιζόμενες αντιπαραθέσεις μεταξύ «ανεξάρτητων», «κομμουνιστών», «ριζοσπαστών αριστερών», «φιλελεύθερων» κ.ά., στην
πραγματικότητα η παράταξη ήταν μία και είναι ενιαία, ιδίως στην αντιμετώπιση των οικονομικών. Οι αψιμαχίες για το πώς θα ξοδευτούν
χρήματα π.χ. στις προσλήψεις ημέτερων της μιας ή της άλλης παράταξης, στις παράνομες επιδοτήσεις σωματείων κ.ά. είναι στάχτη στα μάτια.

Η μη διεκδίκηση και η μη είσπραξη ποσών από ενοίκια (και κυρίως η ανοχή στη διάθεση, εκμετάλλευση, λειτουργία καταστημάτων με
προβληματικό πολεοδομικό και ιδιοκτησιακό καθεστώς) ή/και από  οφειλόμενες εισφορές σε γη και χρήμα λόγω ένταξης στο σχέδιο (όπως στο
Άνω Δάσος), μαρτυρά διαπαραταξιακές ευθύνες. Το Άνω Δάσος δεν είναι η μόνη περίπτωση «αξιοποίησης» γης στο Χαϊδάρι.
Προφανώς είναι άλλη η ευθύνη της εκάστοτε πλειοψηφίας, είναι η καθοριστική.

Αλλά και η ευθύνη του αντιπολιτευόμενου που δεν άσκησε κάθε δυνατό νόμιμο μέσο, παρά περιορίστηκε σε διατυπώσεις εντός των συνεδριάσεων
του Δημοτικού Συμβουλίου, και αυτή η ευθύνη είναι μεγάλη.

Έχοντας εξαντλήσει την προσφυγή στα νόμιμα όργανα γνωρίζω καλά τις αδυναμίες της διοίκησης και της δικαιοσύνης. Γνωρίζω όμως ότι πολλές
επίμονες προσπάθειες φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα από τις μεμονωμένες.
Δεν πάλεψε εκτός Χαϊδαρίου ο κ. Ντηνιακός, ο κ. Σελέκος, ο κ. Σπηλιόπουλος, σαφώς όχι ο κ. Θεοφίλης ή ο κ. Κέντρης. Ακόμη και οι
ελάχιστοι που συμπορεύθηκαν σε παλαιότερες προσπάθειες, δεν ανέλαβαν ίδιες πρωτοβουλίες.

Η ενιαία παράταξη Χαϊδαρίου δρα ή κάνει την πάπια μπροστά σε μείζονα προβλήματα με τον ίδιο τρόπο. Έτσι δεν «αντιλαμβάνονται» πως ο
φωτισμός της Λ. Αθηνών κρύβεται το βράδυ από τις φυλλωσιές και ο χάρος παραμονεύει. Και η απώλεια ζωής έχει και οικονομική αρνητική διάσταση!

Έτσι δεν πήραν χαμπάρι ότι στην Αφαία μπαζώθηκε δημόσιο κτίριο.

Τριακόσιοι υποψήφιοι στις πρόσφατες εκλογές, ουδείς τοποθετήθηκε  αυτοκριτικά. Ακόμη και ο 24ωρης λειτουργίας σταθμός αυτοκινήτων, το
συλλογικό ρουσφέτι αλλαγής χρήσης γης στην Κάτω Αφαία που φρενάραμε προ δεκαετίας, προχώρησε επί «αγωνιστών» με τη σιωπηλή συμμετοχή όλων
των «αντιπολιτευόμενων».

Αντιστοίχως δεν έβγαλαν κιχ για το παράνομο σχολείο στο ρέμα επί δύο δεκαετίες. Αναμένουν την πλημμύρα…
Μαζί σιγοντάρουν την κατάληψη των πεζοδρομίων στα σούπερ μάρκετ, στα καφέ, τα συνεργεία κ.λπ. Έτσι φτωχαίνει η ανάπτυξη και κινδυνεύουν
άνθρωποι.

Όταν όμως χαθεί η ζωή από κοινού συμπάσχουν και νοιάζονται για έργα, για λύσεις! Με χαρά στην απορρόφηση, με σταθερή αναβλητικότητα
στην εφαρμογή του νόμου και της λογικής. Απολύτως ενιαία η παράταξη! Με απόλυτη σιωπή για τις δολοφονίες καταμεσής της λεωφόρου.
Η χώρα πριν χρεωκοπήσει παράκμασε, ξέφτισε, ξεφτιλίστηκε.
Και οι νέοι σιχαίνονται και φεύγουν. Το πολιτικό σκηνικό στο Χαϊδάρι, σκηνικό δήθεν πολιτικών αντιπαραθέσεων (στην ουσία η διαφορά είναι στο ποιος μοιράζει το παιγνίδι), αυτό το σκηνικό εγγυάται τη συνέχεια της παρακμής.

Όταν οι «αγωνιστές» προετοιμάζουν λιντσάρισμα σε λιντσάρισμα σε όσους αντέχουν να επισημαίνουν το στραβό και επικίνδυνο όπως στο Παλατάκι, όταν οι
«ακομμάτιστοι» γόνοι πολλών οικογενειών διαιωνίζουν προβληματική διαχείριση γης και δήμου, όταν οι «φιλελεύθεροι» κρατικοδιαβιούν από τα
σπάργανα και οι «ριζοσπάστες» παράγουν λογοκλοπή, ε τότε πάλι καλά είμαστε.

Να ξαναθυμηθούμε πως στα χρυσοπληρωμένα από τους κατοίκους γήπεδα της πόλης, τα παιδιά των κατοίκων χρυσοπληρώνουν για να
γυμναστούν.
Τζίρος κοντά στο εκατομμύριο το χρόνο.
Έτσι η πτώχευση είναι ήδη γεγονός.
Συνεχίστε ακάθεκτοι, με συνοχή, με συντροφικότητα, με συναίνεση, με ενιαία στάση στα μεγάλα και θα μεγαλουργήσουμε!

Καλή Χρονιά

ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ

Σκαραμαγκάς: πρόσβαση στη θάλασσα. Ποιοι, πώς, πού, πότε

0

Στο άρθρο του κ. Χρήστου Χατζηϊωσήφ « Η ΛΑΡΚΟ, ο Σκαραμαγκάς και το νέο παραγωγικό μοντέλο», που δημοσιεύτηκε στην «Εφ.Συν.» στις 7 Οκτωβρίου 2019, αναφέρεται πως στο «κλίμα γενικής σκύλευσης της περιουσίας των ναυπηγείων», παρατήρηση την οποία ο γράφων υιοθετεί, «ο Δήμος Χαϊδαρίου διεκδικεί χώρο για δημιουργία παιδικής χαράς». Το σωστό είναι πως διεκδικούμε πρόσβαση στη θάλασσα της Δυτικής Αθήνας. Το κείμενο που ακολουθεί μπορεί να φανεί χρήσιμο και για τους αναγνώστες σας.

Η προ μηνών πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής και η σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για ανάκτηση παλαιού αιγιαλού καθώς και της προβλήτας Νο 4 στον Δήμο Χαϊδαρίου ήταν καθυστερημένη, πλην όμως ευχάριστη, παρά τις προβληματικές διατυπώσεις που περιλαμβάνει.

Μπορεί να λειτουργήσει ως δημιουργική πρόκληση για ανακούφιση λαϊκών αναγκών και δικαιωμάτων που λεηλατήθηκαν άγρια.

Η διαδρομή των τελευταίων 10 χρόνων

Οταν την περίοδο 2007-2008 η Υπερ-Νομαρχία Αθηνών και ο Δήμος Χαϊδαρίου έκαναν «αντίσταση» κατά του «λιμανιού» διά μουσικών εκδηλώσεων, κάποιοι ελάχιστοι αποδείξαμε πως το «λιμάνι» ήταν μια καραμπινάτη παρανομία. Ετσι το θέμα έληξε, τουλάχιστον έως τώρα, παρότι ο Οργανισμός Λιμένα Ελευσίνας αυτοδιαφημίζεται ως αρμόδιος για τη λιμενική ζώνη Σκαραμαγκά.

Εκείνο τον καιρό, ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Σουφλιάς προετοίμαζε, διά των υπηρεσιών και μελετητών του υπουργείου του, τα χωροταξικά πολλών δραστηριοτήτων, μεταξύ των οποίων και τα λιμάνια. Μέχρι να κατασταλάξει στο τελικό κείμενο και να διαπιστώσουμε πως ο Σκαραμαγκάς δεν ήταν στα (φανερά) σχέδια, τα ξενύχτια και το άγχος για το συλλογικό αγαθό που διακυβευόταν ήταν καθημερινά. Επίσημη τοποθέτηση για λιμάνι Σκαραμαγκά θα σήμαινε και απώλεια του μικρού φυσικού υπολείμματος ακτής. Δεν πέρασε όμως.

Η σκέψη μας ήταν πώς θα οχυρωθεί το υπάρχον και πώς θα βρεθεί διέξοδος προς τη θάλασσα για όλους όσοι την έχουν ανάγκη.

Η δημιουργική κινητοποίηση του πολιτικού μηχανικού κ. Γιώργου Τερζάκη λειτούργησε πολλαπλασιαστικά. Νομική, τεχνική, περιβαλλοντική προσέγγιση με στόχο τον «τετραγωνισμό του κύκλου». Τέτοιας δυσκολίας εγχείρημα είναι ο Σκαραμαγκάς.

Τι μπορεί να γίνει σήμερα

Μια μπαζωμένη και σκυροδετημένη θάλασσα είναι ακραία, ακρότατη περιβαλλοντική ζημιά.

Ο ρυπαίνων, το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή εμείς που ανεχτήκαμε πολιτικές σπατάλης σε βάρος της ζωής μας, πρέπει να πληρώσουμε, δηλαδή να απομακρύνουμε τη ζημιά. Θα μας κοστίσει ο κούκος αηδόνι και δεν θα ξέρουμε τι να κάνουμε τα μπάζα.

Εδώ η τρικλοποδιά της Πολιτείας στους πολίτες είναι γιγάντια, ίσως όμως και προσομοιάζουσα στο αυγό (αβγό το γράφουν τώρα…) του Κολόμβου. Αλλωστε με τη θάλασσα τυραννιόταν κι αυτός!

Ετσι, ενώ η τεκμηρίωση για την παρανομία και τη βάρβαρη μεταβολή της ακτογραμμής είναι θετική στην αποτροπή περαιτέρω όχλησης, την ίδια ώρα η παρανομία αποτρέπει και την αξιοποίηση της μπαζωμένης έκτασης καθότι δεν επιτρέπει αδειοδότηση (και σωστά) πάνω στη θάλασσα!!!

Το σημείο αυτό θα απαιτήσει νομική επεξεργασία και προσέγγιση πρωτόγνωρη. Πρέπει να βρεθεί τρόπος διατύπωσης και ορισμού χρήσης όπου το στοιχείο προσβολής της νομιμότητας θα μετατρέπεται σε στοιχείο υπηρέτησης της προστασίας του περιβάλλοντος και υποκατάσταση του απολεσθέντος αγαθού, της ψυχαγωγίας και επαφής με το θαλάσσιο στοιχείο. Η δημιουργική (και μη καταχρηστική!!!) συνεργασία μεταξύ υπουργείου Περιβάλλοντος και Συμβουλίου της Επικρατείας, ώστε να βρεθεί συνταγματική άπαξ και κατ’ ουσίαν λύση περιβαλλοντικής ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ, είναι κρίσιμη και αναντικατάστατη!!!

Στην πρόταση Τερζάκη του 2009, επιλέχθηκε η ενδεικτική διάταξη ορισμένων φιλικών λειτουργιών πολύ μικρής κλίμακας, δίχως εντυπωσιασμούς επί της «προβλήτας Νο 4». Εξαίρεση, το κατοπτρικό τεχνητό λιμανάκι στη βορειοδυτική της πλευρά, απέναντι από το «φυσικό».

Υπήρχε όμως και μία πρόκληση: νεροτσουλήθρες ανατολικά του παλαιού αιγιαλού, δίπλα στον οικιστικό ιστό (είχε προταθεί από τον γράφοντα στις 2 Μαρτίου 2006, στη σχετική συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, αντί των άχαρων εμπορευματοκιβωτίων που τότε έκρυβαν τον ορίζοντα).

Περιορισμοί

Παρότι ζητάμε διακόσια είκοσι στρέμματα, γνωρίζουμε από τότε πως αναψυχή και αμμοβολή δεν μπορούν να συνυπάρχουν!

Εμείς δεν επιδιώκουμε το κλείσιμο των ναυπηγείων, αλλά τη συνύπαρξη. Πρόκληση δύσκολη, αλλά όχι ακατόρθωτη.

Γνωρίζαμε πως η προβλήτα κατά κύριο λόγο θα αξιοποιηθεί ως «ουδέτερη ζώνη» (buffer zone) ανάμεσα σε δύο χρήσεις. Γι’ αυτό και ο ενδεικτικός χαρακτήρας των προτεινόμενων χρήσεων.

Αποκτώντας την προβλήτα, διασφαλίζεις το κρίσιμο «ελεύθερο φυσικό τμήμα» και όσο καλύτερα «μονώσεις» τη ναυπηγοεπισκευαστική δραστηριότητα, τόσο περισσότερο δύνασαι να ονειρευτείς.

Εδώ η πρόκληση για τον μελετητή θα είναι ο σεβασμός και η πλήρης συμμόρφωση με αποστάσεις και μέτρα ασφαλείας σε συνδυασμό με αρχιτεκτονική προσέγγιση κάλυψης ή και συναρμογής του (ή και με το) βιομηχανικού περιβάλλοντος. Δεν θα είναι εύκολο. Πρέπει να είναι ασφαλές και γόνιμο. Ισως από τα 220 στρ. να μείνουν λιγότερα από 100.

Το πλοίο που θα δένει στη δεξαμενή σαφώς και θα δεσπόζει προς νότο. Μένει ελεύθερη η δύση, το ηλιοβασίλεμα του Σκαραμαγκά που λόγω σκέδασης του φωτός στα αιωρούμενα σωματίδια είναι εντυπωσιακό! Ελεύθερος ο βορράς και η ανατολή. Αυτά τα χαρακτηριστικά επιβάλλουν σχεδιασμό περιβαλλοντικό, τεχνικό, αρχιτεκτονικό, λιμενικό κ.ά. από λευκό χαρτί. Δεν έχουμε ανάλογο προηγούμενο στην Ελλάδα!

Συμβίωση με ναυπηγείο

Γυρίζοντας στα ναυπηγεία ας θυμηθούμε πως στη δεκαετία του ’80 (δημοτικές εκλογές 1986 αν θυμάμαι καλά) είχε προταθεί από τον τότε νεοδημοκράτη υποψήφιο δήμαρχο κ. Αδρακτά η δημιουργία μαρίνας στον Σκαραμαγκά. Το θυμήθηκε και ο δήμαρχος κ. Σελέκος στο Δ.Σ. (26/9/17). Τότε στο Ηνωμένο Βασίλειο της Θάτσερ έκλειναν τα «ανεπίδεκτα εκσυγχρονισμού» ναυπηγεία και τα διαδέχονταν μαρίνες. Σε κάποιες περιπτώσεις, κάποια παραμένουν φαντάσματα! Δεν είναι αυτή η προσέγγισή μας, ούτε σχετίζεται με την πρόθεση του πρώην δημάρχου κ. Μαραβέλια για «θερμοκοιτίδες επιχειρηματικότητας/καινοτομίας», δηλαδή περαιτέρω δόμηση για κτίρια και βιοτεχνικό/βιομηχανικό πάρκο.

Εμείς σεβόμαστε τη βιομηχανία, τη θέλουμε, χρειαζόμαστε μεταποίηση και απασχόληση κι έχουμε πολλά αδρανή κτίρια και γήπεδα στην Αττική, στην Ελλάδα, να φιλοξενήσουν νέες ιδέες.

Εμείς ψάχνουμε την κάλυψη της ζωτικής ανάγκης για παραθαλάσσια ανάσα δίπλα στην πόλη μας χωρίς να ξοδεύουμε εισαγόμενα καύσιμα και αυτοκίνητα στην προσπάθειά μας για παραθαλάσσια απόδραση.

Αυτό θα είναι (πρέπει να είναι) ο λαϊκός Σκαραμαγκάς: αποτελεσματικός διαχωρισμός με το ναυπηγείο, μέσω π.χ. φυτεύσεων επί λοφοσειράς, άθληση σε ανοιχτά γήπεδα, beach volley δίπλα στη θάλασσα, λύσεις για φαγητό και ξεδίψασμα, περίπατος και ποδηλασία, ίσως καλοκαιρινός κινηματογράφος κ.ά. Ολα αυτά με ασφάλεια συγκοινωνίας, πρόσβασης και στάθμευσης.

Δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη;

Να πούμε και τι δεν χωρά στον Σκαραμαγκά: αμαξοστάσιο Μετρό. Προτάσεις όπως του κ. Β. Ντηνιακού και του κ. Θ. Σπηλιόπουλου για Μετρό στον Σκαραμαγκά συνεπάγονται αξιοποίηση της προβλήτας (ή τμήματός της) ως τερματικού σταθμού ή αμαξοστάσιου. Κι αυτό θα ήταν καταστροφικό. Δεν χωράνε όλα, όσο κι αν θες να ικανοποιήσεις προσδοκίες ψηφοφόρων. (Κι όποιος πει το Μετρό να φτάνει παραθαλάσσια έως Ασπρόπυργο – Ελευσίνα, ας μας πει πώς θα αντιμετωπίσει Λίμνη Κουμουνδούρου, διυλιστήρια και αγωγούς υγρών και αερίων καυσίμων κ.ά.).

Αντί επιλόγου (αντικειμενικώς εκτός ορίζοντα)

Θα χρειαστεί πρωτότυπη σκέψη και σκληρή δουλειά σε βάθος χρόνου. Τα ξαναγράψαμε, αλλά η αντιγραφή πάει σύννεφο, η δεοντολογία είναι άγνωστη, η εικονική πραγματικότητα περισσεύει, τα πειθαρχικά δεν καταργήθηκαν, τα γεγονότα και δεδομένα παραμένουν πεισματάρικα! (Εδώ αντιγράφουμε κι εμείς… Συγγνώμη αείμνηστε Βλαδίμηρε!).

Ως ύστερη γραφή καταγράφουμε την απροκάλυπτη πρόθεση ορισμένων να βρούνε θέση παραθαλάσσιου περιβαλλοντικού διαχειριστή. Σημειώνεται πως η πλεύση απαιτεί γνώση, ηθικό έρμα. Η επίπλευση επιτυγχάνεται και με την κενότητα.

* γεωλογικές και Περιβαλλοντικές Μελέτες. Μέλος Οικολογικής Ομάδας Δάσους Χαϊδαρίου

epistoles@efsyn.gr

Πρόνοια για ανθρώπινες ζωές. Μάτια κι αυτιά ερμητικά κλειστά για την οδική ανασφάλεια

0

Όπως πληροφορηθήκαμε μέσω εγγράφου της Τροχαίας που κατατέθηκε στη Πολεοδομική Επιτροπή του Δ. Χαϊδαρίου το 2007, στην συμβολή Νέας Εθνικής Οδού Αθηνών – Κορίνθου με τη Λ. Σχιστού, στον κόμβο Σκαραμαγκά…
…η κυκλοφορία ήταν «ήπια και ελεγχόμενη»!
ΠΡΟΣΟΧΗ: Δεν ήταν πεζόδρομος…

Κανείς δήμαρχος, πρώην δήμαρχος, δημοτικός σύμβουλος δεν έψαξε.
Μουγκαμάρα. Το ψάξαμε μαζί με τον Γιώργο Τερζάκη και με την πολύτιμη συμβολή του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης (πρόεδρος της Ανεξάρτητης Αρχής τότε ο κ. Λέανδρος Ρακιντζής, ειδικός επιθεωρητής ο κ. Νικόλαος Μπούρτζινος). Έτσι προέκυψαν τα στατιστικά.

Ουδείς στο δήμο μας ενδιαφέρθηκε έκτοτε να συγκεντρώσει νεότερα…
Ούτε η συμπολίτευση, ούτε η αντιπολίτευση. Πάντα μια ενιαία παράταξη τα δύσκολα. Πάντα συναινετική στάση στα βαθιά. Αντιστοίχως και στα σχολεία αρά τω (δις υπερχειλισθέν – 2013,2015) ρέματι.

Μούγκα!

Έ δεν θα ΄σκαγαν και για το βενζινάδικο 24ωρης λειτουργίας!

Ευτυχώς το έγγραφο του 2007 ανακλήθηκε.
Η Αστυνομία έχει αντανακλαστικά έστω κι αργά.

Αν κάποιος απορεί γιατί σκοτωνόμαστε στους δρόμους, στα ρέματα και
αλλού, ας βασανίσει και τα παραπάνω στο μυαλό του.

Επισυνάπτουμε στο τέλος της σημείωσης σχετικά έγγραφα από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Όπως μας ενημέρωσε η Δ/νση Μητροπολιτικών Υποδομών, σε τηλεφωνική
επικοινωνία, η υπηρεσία ενέκρινε ΚΑΤΑ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ στην εγκατάσταση του θέματος.

Υπήρχαν ουσιαστικοί (ΓΕΔΔ) και τυπικοί (Γραφείο Αντιπεριφερειάρχη) λόγοι ανάκλησης της αρχικής Κυκλοφοριακής σύνδεσης καθώς και ενδιαφέροντα έγγραφα Τροχαίας Αιγάλεω με σχετικό πίνακα τροχαίων συμβάντων περιόδου 2006-2010 (η υπηρεσία αδειοδότησης ίσως
έχει νεότερα).

Υπενθυμίζουμε πως η οικοδομική άδεια της εγκατάστασης έχει ανακληθεί με απόφαση Διοικ. Εφετείου 2017 (συνημμένο) και απόφαση Υπηρ. Δόμησης Αιγάλεω αρ. 309/22-2-2018). Η ανάκληση παραμένει σε ισχύ
(απόφ. Διοικ. Εφετείου 2018, συνημμένο). Επίσης, η αρχική περιβαλλοντική
αδειοδότηση έχει λήξει (απόφ. ΣτΕ 2016, συνημμένο).

Σχετικά και τα περιβαλλοντικά δεδομένα
(ΚΥΑ και Υπηρεσία Δόμησης Αιγάλεω).

Με τιμή,
Κίμων Ε. Φουντούλης
3ης Σεπτεμβρίου 41Α,
12462 Χαϊδάρι
τηλ. επικοινωνίας: 6937 870 277

Links:
——
3 συνημμένα

 

Λήξη συνεργασίας με το Χσ

0

Είχα τη χαρά και τη τιμή να επικοινωνώ απρόσκοπτα με τους αναγνώστες του έντυπου και ηλεκτρονικού «Χαϊδάρι Σήμερα» επί δέκα και πλέον χρόνια.

Η επικοινωνία μας δεν θα συνεχιστεί.

Ευχαριστώ την εφημερίδα και προσωπικά το κ. Μενέλαο Χρόνη και τη κα Μπέτυ Λαμπροπούλου για τη φιλοξενία τους.

Σέβομαι τους περιορισμούς υπό τους οποίους λειτουργούν.

Επιμένω όμως στις τεκμηριωμένες απόψεις μου.

Η άρνηση δημοσίευσης τους είναι δικαίωμα του κάθε μέσου.

Για εμένα προτεραιότητες παραμένουν μεταξύ άλλων η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, του περιβάλλοντος, των δημόσιων οικονομικών.

Αξιότιμη Αναγνώστρια, Αξιότιμε Αναγνώστη ευχαριστώ για το χρόνο σας.

Είχα τη χαρά και τη τιμή να επικοινωνώ απρόσκοπτα με τους αναγνώστες του έντυπου και ηλεκτρονικού «Χαϊδάρι Σήμερα» επί δέκα και πλέον χρόνια.

Η επικοινωνία μας δεν θα συνεχιστεί.

Ευχαριστώ την εφημερίδα και προσωπικά το κ. Μενέλαο Χρόνη και τη κα Μπέτυ Λαμπροπούλου για τη φιλοξενία τους.

Σέβομαι τους περιορισμούς υπό τους οποίους λειτουργούν.

Επιμένω όμως στις τεκμηριωμένες απόψεις μου.

Η άρνηση δημοσίευσης τους είναι δικαίωμα του κάθε μέσου.

Για εμένα προτεραιότητες παραμένουν μεταξύ άλλων η υπεράσπιση της ανθρώπινης ζωής, του περιβάλλοντος, των δημόσιων οικονομικών.

Αξιότιμη Αναγνώστρια, Αξιότιμε Αναγνώστη ευχαριστώ για το χρόνο σας.

ΚΙΜΩΝ Ε. ΦΟΥΝΤΟΥΛΗΣ

Ο Δήμος Χαϊδαρίου να απαιτήσει έρευνα για την αντισεισμική θωράκιση της πόλης

0

Πρόνοια για τις ανθρώπινες ζωές – Αντισεισμικός σχεδιασμός 

Μέρος 1ο

Στο Χαϊδάρι για τρίτη φορά (1981, 1999, 2019) οι ίδιες πάνω-κάτω περιοχές ή/και οικοδομές παρουσίασαν ζημιές. Βαρύτερες το 1999, ελαφρύτερες το 2019.

Οι στατιστικά επιβεβαιωμένες προβληματικές περιοχές π.χ. στο λόφο μεταξύ Λ. Αθηνών – Αρεοπόλεως – Αθ. Διάκου – 25η Μαρτίου, με μαργαϊκούς σχηματισμούς, έπρεπε να είχαν διερευνηθεί ήδη μετά από τους σεισμούς του 1981. Τον συγκεκριμένο γεωλογικό σχηματισμό το συναντάμε σε όλο το Δάσος και αλλού.

Μετά το 1999 σχετική επισήμανση κατέθεσε ο γράφων, αλλά και ο καθηγητής γεωλογίας στο Παν/μιο Αθηνών, κ. Χ. Κράνης. Να σημειώσουμε πως ο συγκεκριμένος γεωλογικός σχηματισμός δεν είναι «αδιάβροχος», αλλά δύναται να επηρεαστεί από το νερό που μεταβάλλει τα γεωτεχνικά χαρακτηριστικά του.

Προτείναμε χαρτογράφηση και αξιοποίηση υφιστάμενων γεωτεχνικών ερευνών και σχεδιασμό περαιτέρω έρευνας. Έτσι θα μπορούσαν να καθοδηγηθούν οι ιδιοκτήτες σε ορθολογικές επιλογές προετοιμασίας των υφιστάμενων κτιρίων τους και κυρίως σε καλύτερες νέες οικοδομές.

Αγορά γης

Τέτοια αναζήτηση αλήθειας σαφώς και θα έχει επιπτώσεις στην αγορά γης βραχυπρόθεσμα. Ωστόσο μεσομακροπρόθεσμα η αγορά θα εκτιμήσει τις τεκμηριωμένες ενισχυμένες και βελτιωμένες οικοδομές. Ο φόβος πτώσης τιμών και κυρίως η στοίχιση πίσω από τη νοοτροπία που αρέσκεται να μεταθέτει την ευθύνη και να τα ρίχνει στην «κακιά ώρα», ίσως να εξηγεί γιατί δεν έγινε τίποτα έως σήμερα.

Ποιος θα «έσκαγε τη φούσκα» της δεκαετίας ’90-2000; Ποιος θα αναδείκνυε τις προβληματικές περιοχές στο Χαϊδάρι και άλλες ανάλογες θέσεις; Ποιος θα χάλαγε τη ζαχαρένια του; Είχαμε ποτέ μπροστάρηδες στα αντιδημοφιλή μα ζωτικής σημασίας ανάλογα θέματα; Εδώ «σοσιαλιστές», «φιλελεύθεροι», «κομμουνιστές», «ανεξάρτητοι» κ.ά. ήταν και παραμένουν μια παράταξη: του ψηφοθηρικού εφησυχασμού.

Η ευθύνη του τεχνικού προσωπικού

Τσιμουδιά όμως κι από τον τεχνικό κόσμο. Ειδικά τον πολιτευόμενο τεχνικό κόσμο. Ή μήπως υπάρχει τοποθέτηση; Ας μας το υπενθυμίσουν να διορθώσουμε.

Είναι καιρός ο Δήμος Χαϊδαρίου να απαιτήσει περαιτέρω έρευνα για την πόλη. Μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες. Η ενεργοποίηση της κεντρικής διοίκησης και του Οργανισμού Αντισεισμικής Προστασίας είναι απαραίτητη.

Γεωτεχνική έρευνα για την αντισεισμική θωράκιση

Η γεωτεχνική έρευνα σε 3-4 επιλεχθείσες θέσεις, όπου συγκεντρώνονται πολλές ζημιές, θα διαφωτίσει τα προβλήματα και θα οδηγήσει σε περαιτέρω βήματα. Η έρευνα δεν είναι ακριβή, οι ζωές είναι μονάκριβες! Να θυμίσουμε πως έχουν εκτελεστεί ιδιωτικές έρευνες, π.χ. Δ.Σ. στη Σατωβριάνδου, ΚΧ στην Πλάτωνος. Ας συγκεντρωθούν τα υφιστάμενα στοιχεία και ας πάψει ο στρουθοκαμηλισμός.

Επείγει η αποζημίωση των πληγέντων, διαχρονική προτεραιότητα όμως πρέπει να είναι η βελτίωση των κατασκευών.

Τι δεν συζητήσαμε στις δημοτικές εκλογές 2019, μέρος 2

0
κίμων φουντούλης

Την περίοδο αυτή κυκλοφορεί ως ένθετο σε εφημερίδα η «Οικονομία του Θείου Σκρουτζ». Τα όσα περιγράφονται παρακάτω δεν αξιοποιήθηκαν για πλουτισμό από το τσιγγούνικο παπί. Η εν Χαϊδαρίω πραγματικότητα ξεπερνά τη φαντασία της Ντίσνευ!

Νταμάρι οδού Μακεδονίας

Στο εγκαταλειμμένο νταμάρι της οδού Μακεδονίας έχει διαμορφωθεί ένας όμορφος χώρος πρασίνου, με σημαντικού κόστους έργα αντιστήριξης των απότομων πρανών. Για πολλά χρόνια αφημένο, ήταν το επικίνδυνο παιγνίδι μας πηγαίνοντας ή κυρίως γυρίζοντας από το γυμνάσιο: Κατέβασμα με χίλια και όποιος σταθεί όρθιος!

Η αφύλαχτη παγίδα εξημερώθηκε και απασφαλίστηκε από το Δήμο Χαϊδαρίου, φυσικά με την οικονομική συνδρομή των φορολογούμενων.

Σήμερα πληροφορούμαστε πως έχει αναγνωριστεί ιδιοκτήτης σε σχετική δικαστική απόφαση. Έτσι ο Δήμος μας, δηλαδή οι τσέπες μας, κινδυνεύουν να πληρώσουν για την εξουδετέρωση μιας παγίδας που αποκαταστήσαμε και ομορφύναμε με έξοδά μας.

Με ενδεικτική τιμή τα εξακόσια ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο, όταν πρόκειται για δομήσιμη γη, το κόστος αποζημίωσης θα έφτανε για δύο στρέμματα σε 1.200.000 ευρώ. Ήταν όμως δομήσιμη γη το μπαζωμένο κατολισθαίνον νταμάρι; ΟΧΙ. Κατηγορηματικά ΟΧΙ. Σύμφωνα με τη νομοθεσία κατατάσσεται στη χειρότερη κατηγορία εδάφους, είναι ακατάλληλο για δόμηση και ουσιαστικά ο Δήμος έπρεπε να έχει απαιτήσει την αποκατάσταση του χώρου.

Υπήρξε σχετική τεκμηρίωση από τις εκάστοτε ηγεσίες του Δήμου και τις υπηρεσίες του ή εκκολάπτεται μια ακόμη βόμβα στα οικονομικά του δήμου μας, στην τσέπη μας;

Μια ακόμη βόμβα

Ποια άλλη; Μα το νταμάρι της οδού Μάνης. Εκεί όπου ήδη προσδιορίστηκε τιμή εξακοσίων ευρώ ανά τετραγωνικό για 10 στρέμματα περίπου. Εκεί όπου, παρά την προσπάθειά μας, η διοίκηση και οι υπηρεσίες δεν έδωσαν κρίσιμα τεκμήρια και στοιχεία στη νομική υπηρεσία το 2010, ώστε να το παλέψει καλύτερα στο πρώτο δικαστήριο.

Στο δεύτερο δικαστήριο προστέθηκαν τα στοιχεία που προσκομίσαμε στον Δήμο, καθώς και η γνωμάτευση ΙΓΜΕΜ. Μπορούσαμε και μπορούμε πολύ περισσότερα. Για την έκταση αυτή, που λασπορροές βασάνισαν πολλές φορές την πόλη και όπου εξακολουθούν κατολισθητικά φαινόμενα, για αυτή την έκταση ο Δήμος κανονικά έπρεπε να διεκδικεί αποζημίωση μεταφροντίδας του επικίνδυνου μπαζωμένου νταμαριού.

Είναι χαρακτηριστικό πως κάποιοι ενοχλούνται από τις επίμονες αναφορές στο νταμάρι και την προσπάθεια μετατροπής του σε πάρκο από λίγους πολίτες. Διαμαρτύρονται αυτοί που ουδέποτε επέμειναν στο δια ταύτα, μαθημένοι στη λεκτική αντιπαράθεση και όχι στην παραγωγή. Αυτό όμως χρειάζεται η πατρίδα μας: Παραγωγή!

Είναι βέβαια κι άλλοι, πιο πονηροί, που αποσιωπούν πλήρως τα παραπάνω. Και όμως ανταμείβονται δημοκρατικά! Δεν βγάζουν κιχ. Δεν θίγουν πολύχρονες καλά δομημένες δυσδιάκριτες σχέσεις, για τους (συχνά πρόθυμους ) πολλούς. Σε αντίθεση με τη διαχείριση προμηθειών, στη διαχείριση περιβάλλοντος μένουν ίχνη, αποτυπώματα.

«Είναι η οικονομία (το μπαγιόκο), ηλίθιε».

Η χώρα θα παραμείνει πτωχευμένη όσο γαλαντόμα αφήνει περιθώρια εκτόξευσης του χρέους ενός μεσαίου δήμου, κατά εξήντα έως εβδομήντα τοις εκατό (60-70%), ενός δήμου ήδη γονατισμένου όπως ο δικός μας.

Κανείς δεν παραιτήθηκε, κανείς δεν ζήτησε συγνώμη. Κι όλοι εκλογικά δικαιώθηκαν.

Βάστα Έλληνα! Βάστα Χαϊδαριώτη. Σε χρειάζονται όσο κάποιοι άλλοι τον Ρόμελ… 

Σχετικά δημοσιεύματα: 

– “Το νταμάρι ανήκει στον Δήμο Χαϊδαρίου”       

 /               – Μακάρι να πούλαγαν το Ελληνικό, όσο αγοράζουν το μπαζωμένο νταμάρι στο Χαϊδάρι!!!     

 /        – Στο Χαϊδάρι, πληρώνουμε τον κατιμά για φιλέτο. Ως πότε θα “στραγγίζεται” η χώρα;         

 /            – Ντοκουμέντο: “Μαντάρα” τα έκανε ο Δήμος, στα ύψη η αποζημίωση για μπαζωμένο οικόπεδο

ABOUT ME

Πατέρας, Πολίτης, Δημότης, Γεωλόγος

Recent Posts